บันทึกห่างเหิน ห่างไกล ห่างหาย…

สวัสดี

เวลาที่ผ่านมานี้ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเยียนบล็อกของตัวเองเลยหรือแม้กระทั่งเยี่ยมชมเที่ยวดูบล็อกเหล่าๆอื่นเลย ช่วงที่ผ่านมาชีวิตนั้นหนักหน่วงมากๆจากหลายๆอย่างที่ผ่านเข้ามาตัวผมเอง ซึ่งราวกับว่าเวลานั้นถูกหดสั้นลงอย่างมาก ทุกๆเวลาจะต้องคิดถึงเรื่องนู่นนี่บนหัวตลอดเวลาและต้องรับผิดชอบตัวเองมากขึ้น บางครั้งก็สับสนตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่แล้ว เวลาที่มันหายไปนั้นมันหายอย่างคุ้มค่าหรือทิ้งเวลาโดยเปล่าประโยชน์ ในทุกๆวันของการตื่นขึ้นมาบนเส้นหัวสมองแทบจะไม่มีที่ว่างของความว่างเปล่าเลย มีอะไรมาเกาะเต็มเส้นใยสมองไปหมดจะแกะออกก็ยาก ทำความสะอาดก็ไม่ได้ ต้องคอยกำจัดมันให้หมดไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะหมดไป ตอนนี้ที่ไม่ได้เข้ามาอัพบล็อกเลยก็มีหลายสาเหตุที่วุ่นวายจนไม่สามารถทำตัวมานั่งเล่นบล็อกได้ มีสิ่งที่ต้องกระทำจนถึงวันนี้ที่ก่อนจะต้องทำงานวิชา communication design v ขอเวลาหยุดนิ่งนั่งอยู่กับตัวเองสักพักว่าจะต้องทำอะไร ตั้งสมาธิเตรียมรับชะตากรรมภายหน้าคือหลังจากวันอังคารจะมีงานที่ต้องทำแบบหนักหน่วงจริงๆแบบยาวราวกับช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตเลยหรือเปล่า เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำหรือเจอมาก่อนและเป็นงานที่ใหญ่มาก มีความรับผิดชอบมากๆ ถ้าพลาดก็คือเละเทะแน่นอนนี่เป็นงานแรกของชีวิตที่ทั้งสนุกทั้งทุกข์และตื่นเต้นที่จะได้สัมผัสมันเมื่อสำเร็จเรียบร้อย เป็นการเปิดโลกของผมเองครั้งแรกอย่างแท้จริง ได้เจออะไรที่ไม่เคยเจอ พบสิ่งที่ไม่พบฝัน และทำในสิ่งที่ทุกคนเชื่อในสิ่งนั้น 

ช่วงเวลาที่ห่างหายไปก็คือเวลาถูกหดสั้นลงจริงๆ ทำงานเกือบทุกวันและเต็มที่ลิมิตกับมันจนสูญเสียเวลาส่วนตัวไปบ้าง ทั้งที่อยากจะเที่ยวมากมาย อยากไปดูหนัง กินข้าว สบายๆ เล่น ไม่มีเลยเศร้าและต้องเผชิญต่อไปอีกอนาคตข้างหน้าอีกยาวนาน ต่อไปนี้ความรับผิดชอยที่ต้องมีมากขึ้นคงทำให้ผมสามารถจะแบ่งเวลาได้ดีกว่าเดิมและคงไม่หนักหน่วงอย่างที่ผ่านมาหลังจากวิชาที่เรียนนั้นค่อยๆคลี่คลายออกอย่างช้าๆ ทำให้มีเวลาเต็มที่กับงานอื่นๆมากขึ้นแต่มันจะเป็นแบบนี้อีกครั้งรึเปล่าก็ต้องเพราะเรา

หลายครั้งคำถามที่ตอบตัวเองเสมอมาคือ

ทำไมงานมันเยอะและหนักหน่วงอย่างนี้เนี่ย?

เวลามันน้อยไปรึเปล่า?

คำตอบที่ตอบจากในหัวผม จิตมันบอกมาว่า เวลามันมีเหลือเฟือแต่เป็นเพราะเราไม่ทำมันเองนั่นล่ะ

ช่วงเวลาหลังๆจากนี้คงห่างเหิน ห่างไกล ห่างหาย…ซักพักนึงก่อนที่จะกลับมาอัพนู่นนี่เล่นไปเรื่อยๆเปื่อย

สวัสดี

Advertisements

0 Responses to “บันทึกห่างเหิน ห่างไกล ห่างหาย…”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




Twitter Updates

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Visitors

  • 9,975 hits

%d bloggers like this: