บันทึกความงงงวยสับสนและความน่าจะเป็น i

เริ่มรู้สึกขยับตัวไปทางซ้าย บ้างก็รู้สึกปวด บ้างก็รู้สึกเมื่อย เมื่อกายขยับรู้สึกว่าเหมือนถูกสิ่งของอันหนักอึ้งกดไว้ ขยับกายต่างไม่ถนัดนัด เริ่มรู้สึกแรงขึ้น แรงขึ้น และแรงขึ้น….  ทิ้งช่วงเวลาหยุดนิ่งเหมือนราวกับว่าโลกแห่งกาลเวลาได้หยุดลง แม้แต่สนามแม่เหล็กของโลกยังต้องจางหาย โลกกับสู่ความว่างเปล่าไม่มีกระทั่งตัวตนของตัวเองที่มีชีวิตอยู่ ยกเว้นเหลือแต่จิตที่ยังอยู่ในความมืด มองไม่เห็น จนกระทั่งสิ่งหนึ่งแต่มีอย่างละข้างๆซ้ายกับขวาที่มีหน้าที่การมอง ได้เริ่มเปิดอย่างช้าๆ มีแสงแดดรำไรผ่านเข้ามาลอดช่องเล็กๆที่เรียกว่าผ้าม่านที่มีลมโบกบางๆ ได้รู้สึกถึงลมเย็นที่ได้เบียดแย่งกับแสงแดดสลับกันผ่านเข้ามา การรู้สึกตัวว่าได้ตื่นขึ้นเต็มที่แล้ว ก็ยังได้ใช้แต่สายตามองไปรอบๆห้องสีเหลี่ยมบรรกาศขุ่นมัว เหมือนไปอยู่สถานที่อับชื้นบนชั้นบรรยาศไกลโพ้นนอกจากแสงและลมที่ผ่านลอดเข้ามารบกวนการนอนแบบไม่ต้องรู้กาลเวลา ยังมีเสียงรบกวนอย่างเงียบๆ ที่ต้องตั้งใจเอี๊ยหูฟังเท่านั้นจะได้รับรู้สัมผัสเบา…ติ๊กต๊อก ๆ ๆ ๆ ๆ จนกระทั้งเริ่มรู้สึกกับการเบื่อหน่ายที่ต้องทนนอนกายสภาพนี้ ทำให้ได้ลุกขึ้นนั่งแบบยังไม่หายปวดเมื่อยดีนัก ระบบกลไกของสมองที่พักผ่อนเป็นเวลอันยาวนานก็เริ่มทำงานขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เมื่อระบบทุกอย่างกำลังเข้าที่ การขยับยืดขยายกล้ามเนื้อไปอย่างยากลำบาก ทำให้ต้องกลับตัวลงไปในท่าก่อนที่ลุกขึ้นมา สมองยังคงทำงานอยู่ แต่กายกลับไม่ยอมเข้าที่เข้าทางซักที หยุดกายไปบนระนาบของเตียง แต่ไม่หยุดใช้สมองทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นต่างๆ เหมือนเรานั่งทามแมชชีนกลับไปเมื่อวาน และก่อนเมื่อวาน และก่อนของก่อนเมื่อวาน ทันใดทุกอย่างนิ่ง พักความทรงจำที่ได้ย้อนกลับไป ฝากแขวนไว้ราวกับว่าตากผ้าไว้ก่อน แล้วจะเลือกผ้าที่ตากไว้มาสัมผัสรับรู้ การล่องลอยอยู่ในโลกของราวตากผ้าที่วนเวียนวนดู มีแต่ผ้าสีเปอะเปื้อนเต็มไปหมด เหมือนมีแต่เรื่องยุ่งมุ่งวุ่นวาย เป็นเวลานานมากแล้วที่ผมไม่ได้เห็นราวตากผ้าที่มีแต่สีขาวบริสุทธิ์ เมื่อมองผ้าทั้งหมดอย่างถี่ถ้วนแล้ว เลือกผ้าขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลิกดูไปมา แล้วกลับไปตากเข่นเดิม ไปอีกชิ้นหนึ่ง สำรวจดูชิ้นแล้วชิ้นเล่า ว่าเมื่อไหร่ผ้าที่เปอะเปิ้อนจะกลับมาขาวบริสุทธิ์เหมือนแต่ก่อน ก็ต้องนำมาผ่านกระบวนการชะล้าง ทำความสะอาด จากนั้นเริ่มเปลี่ยนระบบการทำงานของสมองหลังจากได้ไปดูเรื่องราวต่างๆไปแล้วราาวกับว่าเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเพียงเมื่อกี้นี้ กายยังระนาบพิ้นอยู่เช่นเคย…

Advertisements

0 Responses to “บันทึกความงงงวยสับสนและความน่าจะเป็น i”



  1. Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




Twitter Updates

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Visitors

  • 9,987 hits

%d bloggers like this: